Μανιταροεξορμήσεις: πώς γίνεται μια οργανωμένη μανιταροσυλλογή

Η ομάδα της Πεζοπαρέας · Ενημερώθηκε 12 Νοεμβρίου 2026 · 5 λεπτά ανάγνωση

Μια μανιταροεξόρμηση είναι μια ήπια πεζοπορία στο δάσος με σκοπό να βρεις και να γνωρίσεις τα άγρια μανιτάρια, με οδηγό που τα αναγνωρίζει. Γίνονται κυρίως το φθινόπωρο, μετά τις πρώτες βροχές, και λιγότερο την άνοιξη. Πάρε καλάθι και μαχαιράκι, και μην τρως ποτέ μανιτάρι που δεν έχει αναγνωρίσει με βεβαιότητα ειδικός.

Κάθε φθινόπωρο, όταν πέφτουν οι πρώτες βροχές, τα δάση της Ελλάδας γεμίζουν μανιτάρια. Πολλοί σύλλογοι και εταιρείες οργανώνουν τότε μανιταροεξορμήσεις: πεζοπορίες με αργό ρυθμό, όπου το ζητούμενο δεν είναι η κορυφή αλλά τι φυτρώνει στο έδαφος του δάσους. Είναι από τις πιο εύκολες εξορμήσεις για να ξεκινήσεις, και από τις πιο ενδιαφέρουσες για όποιον ήδη περπατάει.

Τι είναι μια μανιταροεξόρμηση;

Είναι μια οργανωμένη βόλτα στο δάσος, συνήθως 2 έως 4 ωρών, με λίγη ανάβαση και πολλές στάσεις. Η ομάδα περπατάει αργά, ψάχνει κάτω από τα δέντρα και στα ξέφωτα, και ο οδηγός εξηγεί τι βρήκε ο καθένας: πώς λέγεται, πού φυτρώνει, με ποια δέντρα συνδέεται και γιατί κάποια μανιτάρια είναι επικίνδυνα. Συχνά στο τέλος γίνεται ένα «ξεσκαρτάρισμα» όλων των ευρημάτων με τον ειδικό.

Μερικές εξορμήσεις οργανώνονται από μυκητολογικούς συλλόγους και είναι περισσότερο μάθημα, με παρουσίαση πριν ή μετά τη βόλτα. Άλλες είναι κανονικές πεζοπορίες συλλόγων ή εταιρειών με μανιτάρια στο πρόγραμμα. Η σελίδα της κάθε εξόρμησης λέει τι ακριβώς περιλαμβάνει και ποιος κάνει την αναγνώριση.

Πότε γίνονται οι μανιταροεξορμήσεις;

Η κύρια εποχή είναι το φθινόπωρο, από τον Οκτώβριο ως τον Δεκέμβριο, ανάλογα με τις βροχές και το υψόμετρο. Δεύτερη, μικρότερη εποχή είναι η άνοιξη. Επειδή τα μανιτάρια εξαρτώνται από τον καιρό, οι διοργανωτές ορίζουν συχνά την ημερομηνία λίγες μέρες πριν ή την αλλάζουν αν δεν έχει βρέξει.

Πού γίνονται;

Σε δάση με οξιές, βελανιδιές, καστανιές και κωνοφόρα. Γνωστές περιοχές είναι τα Γρεβενά και η Πίνδος, το Βέρμιο, ο Χολομώντας στη Χαλκιδική και τα δάση της Ηπείρου και της Πελοποννήσου, αλλά μανιτάρια βρίσκεις και σε βουνά κοντά στις πόλεις, όπως η Πάρνηθα και ο Χορτιάτης.

Τι να πάρω μαζί μου;

• Καλάθι, όχι πλαστική σακούλα: τα μανιτάρια μένουν φρέσκα και δεν λιώνουν
• Ένα μικρό μαχαίρι, για να τα βγάζεις όπως σου δείξει ο οδηγός
• Παπούτσια με καλή σόλα, γιατί το έδαφος του δάσους είναι υγρό και γλιστράει
• Αδιάβροχο και ζεστή στρώση: μετά τη βροχή το δάσος είναι κρύο
• Κινητό φορτισμένο, για φωτογραφίες και για να μη χαθείς από την ομάδα

Ασφάλεια: ο κανόνας που δεν σπάει

Μην τρως ποτέ άγριο μανιτάρι που δεν έχει αναγνωρίσει με βεβαιότητα έμπειρος μυκητολόγος. Μερικά από τα πιο τοξικά μανιτάρια μοιάζουν πολύ με φαγώσιμα, και τα λαϊκά «τεστ» (αν μαυρίζει το ασήμι, αν το τρώνε τα ζώα, αν μυρίζει ωραία) δεν ισχύουν. Οι εφαρμογές αναγνώρισης στο κινητό κάνουν λάθη και δεν αντικαθιστούν τον ειδικό.

Αν κάποιος νιώσει αδιαθεσία μετά από φαγητό με άγρια μανιτάρια, πάρε αμέσως το Κέντρο Δηλητηριάσεων στο 210 77 93 777 ή το 112, και κράτα ένα δείγμα από τα μανιτάρια.

Υπάρχουν κανόνες για τη συλλογή;

Ναι. Η ερασιτεχνική συλλογή επιτρέπεται, αλλά υπάρχουν όρια στην ποσότητα και σε ορισμένες περιοχές (όπως οι προστατευόμενες) ειδικοί κανόνες. Ο διοργανωτής ή το τοπικό δασαρχείο ξέρουν τι ισχύει. Καλή πρακτική είναι να μαζεύεις μόνο όσα θα χρησιμοποιήσεις, να αφήνεις τα πολύ μικρά και τα πολύ ώριμα, και να μην ανακατεύεις το χώμα.

Πώς βρίσκω μια οργανωμένη μανιταροεξόρμηση;

Στην Πεζοπαρέα οι εξορμήσεις για μανιτάρια έχουν δική τους κατηγορία, «Μανιτάρια». Θα τις βρεις όλες μαζί στη σελίδα των μανιταροεξορμήσεων ή με το φίλτρο κατηγορίας στην αναζήτηση. Η δήλωση γίνεται στον διοργανωτή, όπως σε κάθε εξόρμηση.